>Dakloos
Dakloos

Door Hugo Camps – 07/03/2018 – Buitenspel

dakloos

Vannacht droomde ik van het model dat de catwalk van Dries Van Noten opende in een warme parka. Mooi van Dries dat hij ons warm wil houden en die noblesse zelfs demonstreert op een catwalkshow in Parijs. De vergetelheid te lijf, zij het in wat te dure stoffen en prints. Het is tenminste een signaal. De daklozen van Brussel en Antwerpen hebben het niet eens gezien  – zij kijken niet naar modeshows, niet meer naar boven. Dat kun je niet verwachten van mensen die bij -12 de nacht op straat doorbrengen in een kartonnen doos. Ze zijn gevoelloos geworden voor warme kleren en  warme woorden. Mede doordat hun rechten bungelen aan de humeurigheden van stadsbestuurders en staatssecretarissen hebben ze zich overgeleverd aan ontmoediging, soms vertaald in nukkige dwarsheid.

Het grote kwaad voor daklozen en vluchtelingen is het fragmentarisme waarin ze verzeild zijn geraakt. Het begrip solidariteit is weggesleten in de vrieskou en in de achterdocht voor mensen die beter af zijn. In mannen met een parka hebben ze al helemaal geen vertrouwen meer. Asielzoekers doen nog weleens een beroep op een advocaat, maar dat is à la carte van de misère. Er zit geen structuur in, weinig continuïteit ook. Voor rechters zijn daklozen per definitie zuiplappen. Naar de tragiek achter hun lege bestaan wordt weinig gepeild.

Waarom geen rechtbank voor daklozen? Een soort justitiehuis voor de have nots? Met gespecialiseerde advocaten die zich losgemaakt hebben van de vastgoedsector en huisjesmelkers. Ook armoede vraagt om een laatste beroepsinstantie, desnoods met zachte dwang. Vrijwilligers ademen meewaren uit, advocaten niet. We hebben beroemde strafpleiters voor moord en overspel, voor seksueel misbruik en kinderverwaarlozing, maar een superadvocaat voor daklozen is er niet. Allicht moet de staat de financiële consequenties voor haar rekening nemen, want thuislozen hebben het al moeilijk genoeg om een kop warme soep bij elkaar te scharrelen.

Er zijn advocaten zat met een warm hart voor de dolende medemens die zich niet eens een zakdoek kan permitteren. Maar ze hebben het te druk met wereldse kinnesinne.

Advocaat van de daklozen, mij lijkt het een eretitel. Vechten voor een afdak en een Leuvense stoof is het gevecht voor een leven.

delen op

2018-03-07T15:56:53+00:00