>Fake
Fake

Door Hugo Camps – 27/07/2017 – Buitenspel

fake

Het bleef dodelijk stil in Europa toen Turkije, uitgerekend op de Dag van de Persvrijheid de grootste strafzaak opende tegen de vrije pers. Zeventien journalisten en bestuurders van de oudste kwaliteitskrant Cumhuriyet staan terecht wegens sympathie voor zogenaamde terroristische organisaties. Met terroristen worden aanhangers van de Gülenbeweging bedoeld. Naast de journalisten van Cumhuriyet zitten nog tientallen hoofdredacteurs, cartoonisten en verslaggevers in de gevangenis zonder enige vorm van proces. Minstens vijftig kranten, tijdschriften en tv-zenders zijn op bevel van Tayyp Erdogan gesloten. En alle wegens vage beschuldigingen over hun politieke verwantschap met de Gülenbeweging.

Intussen fantaseert Erdogan over de invoering van de doodstraf en worden Duitse mensenrechtenactivisten in de gevangenis gegooid. Europa zwijgt als een mummie. Alleen in het Duitsland van Angela Merkel wordt nog voorzichtig misbaar gemaakt. Duitsland als schaamlap. De Franse playboy Macron horen we natuurlijk niet over de Turkse gruwel – hij loopt iets te graag aan het handje van Trump.

Turkije is in niets nog een rechtsstaat, maar de Europese leiders wagen zich niet aan sancties. Ze blijven diplomatiek aanmodderen met een dictator die tegenstanders ongegeneerd laat ruimen en die de democratische beweging van Gülenaanhangers terroriseert. Dat de staat wegzinkt in chaos nu duizenden ambtenaren en politiemensen zijn ontslagen is het antwoord van de Turkse overheid nog meer razzia’s op vermeende sympathisanten van Gülen en de PKK. Dat elke rechtsgrond ontbreekt is geen bezwaar.

Ook in dit land worden Gülenisten geterroriseerd en geïntimideerd. Over terreur gesproken.

Dat de toetredingsprocedures van Turkije door de EU nog steeds niet officieel zijn afgeblazen, is een schandaal op zich. Dit Turkije hoort niet in Europa en president Erdogan hoort persona non grata te worden verklaard in de hele vrije wereld. Met aftrek van chloorgas kan hij in het rijtje gaan staan naast zijn Syrische collega Assad.

Nog steeds zijn er Turkse politicologen die de mislukte staatsgreep op rekening schrijven van Erdogan zelf. Die al langer zocht naar een alibi om af rekenen met de volgelingen van zijn aartsvijand Fethullah Gülen. En om zich de prerogatieven van grootinquisiteur toe te kunnen eigenen. De bruutste vorm van machtspolitiek zit hem als gegoten.

Het is prettig toeven in Turkse vakantieoorden met hagelwitte stranden en knapperig Turks brood. Toch pleit ik voor terughoudendheid. In de duisternis van Erdogan is ook de zon fake.

delen op

2017-07-27T07:51:17+00:00