>Nu naar een rockband
Sixties

Door Hugo Camps voor Van Steenbrugge Mediation – 02/06/2020 – Buitenspel

nu naar een rockband 

Vroeger had je aan  een vlot scorende spits en een beul van een centrale verdediger genoeg om een wedstrijd te winnen. Type Raoul Lambert bij Club en Tomasz Radzinski bij Anderlecht. Il fut un temps.

Vandaag moet een heel elftal in balans zijn, wingers, halfspelers, mandekkers. Voetbal is collectiever geworden. Dat betekent ook dat coaches hun lot niet meer in de hand hebben. Als de kleedkamer niet mee wil is het einde verhaal. Zie het kerkhof van trainers bij Anderlecht.

Het heeft allemaal niet geholpen en dus moest er drastischer worden ingegrepen. Verrassend was dat voorzitter Marc Cpucke een stap opzij zette. Insiders wisten dat Coucke al langer voetbalmoe is, maar dat hij de titel van president van Royal Sporting Anderlecht opgeeft,  was toch een donderslag bij heldere hemel. De voetbalman die er nooit een was zoekt andere horizonten op.

Ik begrijp Coucke. Met Anderlecht was geen eer meer te halen. De organisatie is ziek en CEO Van Eetvelt is een amateur. Met Wouter Vandenhaute als voorzitter komt er wel meer voetbal in huis, maar de vraag is of hij de machine nog aan de praat krijgt. RSCA is een verwend nest, over inleveren en  technisch werkloos hebben ze daar nog nooit gehoord. Toch moet het mes erin, wat zeg ik, een bijl. Het faillissement was niet ver weg.

Het is beschamend dat de grootste club van het land het qua organisatie en verloning aflegt tegen Club Brugge en AA Gent. Om van Charleroi nog te zwijgen. Dat de landstitel van Club zo overtuigend werd binnengehaald is wel een sprankeltje hoop. Het kan dus ook hier, mooi en efficiënt voetballen vanuit een harmoniemodel tussen leiders en werknemers. Club heeft in het afgelopen seizoen een krediet voor jaren opgebouwd. Doe daar nog een nieuw stadion bij en we spelen buurland Nederland zoek. Ja, inclusief Ajax waar het ook al een tijdje rommelt.

Ik wil Anderlecht niet begraven, maar de rol van roerganger van het Belgisch voetbal kan het voorlopig op zijn buik schrijven. Marc Coucke wordt in de geschiedenisboeken alleen nog vermeld als voetnoot. De miljardair weet nu dat ambiance van een voetbalclub niet beursgenoteerd is. Een kampioenselftal is niet te koop, dat moet geboren en gemaakt worden. Club Brugge is het levend bewijs.

Er wordt veel verwacht van Wouter Vandenhaute. Ja, hij slaapt, vrijt en droomt in mauve et blanc. Hij heeft vooral meer hart voor Sporting dan het zittende bestuur. Maar Wouter is geen wonderdokter. Hij moet RSCA verlossen van een slepende ziekte en de afloop daarvan is altijd ongewis. Voordeel: als sportmaniak kan hij met Merckx en Van Himst eindeloos lullen. Zij zijn de waakhonden van de huiscultuur. Voor Marc Coucke is er niets verloren: hij wordt weer zakenman, wie weet dubbele miljardair. En voor de fun zal hij zich bezighouden met een rockband. Jammer dat Stromae niet meer in de aanbieding is.

*                *              *

Een column geschreven door Hugo Camps voor Van Steenbrugge Mediation
Beeld Hugo Camps © Michiel Hendryckx

delen op

2020-06-10T15:41:51+00:00