>Op de tast
Hugo Camps - Op de tast

Door Hugo Camps – 21/03/2017 – Buitenspel

op de tast

Ieder jaar weer staan besturen van degradatieclubs in de schijnwerper van de verdachtmaking. Zelfs de kantinejuffrouw kirt dat er een reukje was aan de beslissende wedstrijd. Het woord omkoping valt. Zoals ook nu weer na de wedstrijd Kortrijk-Moeskroen. De grensboys wonnen het duel en verzekerden zich daarmee een plaats in eerste klasse ten nadele van Westerlo.

De beelden lieten zien hoe knullig de owngoal van een Kortrijkse verdediger was. Niveau miniemen. Maar zeggen beelden ook iets over de intentie van een misdrijf? Terecht staat het recht op gespannen voet met hineininterpretierung. Hineininterpretieren is lezen wat er niet staat, zien wat er niet is. Voor juristen is dat een zwakke basis.

De feiten, meneer Trump.

Eerst werd gezegd dat de gerechtelijke politie een inval had gedaan in de kantoren van KVK. Ook zou de bizarre nederlaag zijn doorgeschoven naar de juridische instanties van de UEFA. Fabulatie. Later volgde de correctie: er is geen klacht. Het parket is trouwens niet gewassen in deskundigheid met betrekking tot voetbalzaken. Het blijft meestal bij regendansjes. Twee leden van de voetbalcel zouden wel naar de mening van de voorzitters van Westerlo en Kortrijk hebben gevraagd over mogelijk gesjoemel. Ook dat is ritueel tijdverdrijf.

KVK-voorzitter Joseph Allijns is een veteraan in kinnesinne van lange tenen bij de voetbalbond. Zijn lichtjes verwilderde artistieke kop suggereert goedmoedigheid en nonchalance. Hij kan zo de kermis op, maar een crimineel profiel heeft hij niet. Zijn vakantiehuisje staat niet in Palermo. Maar ja, je weet natuurlijk nooit.

Juridische betwistingen in voetbal stranden vaak in de uiterlijke schijn van sociaal gedrag van clubs en presidenten. Dat er bij degradatiewedstrijden in heel Europa onder tafel wordt geschoven mag als Bijbelvast worden beschouwd. Maar bewijzen blijven meestal in de lucht hangen.

Wij mogen met zijn allen zeggen dat Moeskroen een ongeregeld zootje is met weinig structuur in de organisatie en dus ook in de état d’âme. Sloddervossen in het kwadraat, maar daar kan je weinig mee in een juridisch dispuut. Verdachtmakingen liggen, anders dan in de maatschappij, te los in de mond van bobo’s en sporters. Buikgevoelens zijn geen basis voor rechtspraak. Een geniale streekpass buitenkant voet ook niet.

delen op

2017-05-10T14:43:38+00:00