>Privatisering
Privatisering

Door Hugo Camps – 04/09/2017 – Buitenspel

privatisering

Bij de opening van het gerechtelijk jaar haalde Luc Hennart als naar gewoonte uit naar zijn eigen instituut, Justitie. De voorzitter van de Brusselse rechtbank ging vol op het orgel: “Ze laten justitie bewust verrotten.” Andere rechters en advocaten houden het iets academischer, maar karakteriseren justitie even goed als een bedrijf in moeilijkheden. Besparingen, onderbezetting, oneigenlijke opdrachten van de overheid, halfslachtige wetten en privatiseringssmoesjes stichten verwarring. Hiërarchisch gehannes maakt de chaos nog groter.

In naam van de modernisering wordt gejongleerd met experimenten. Daarbij komt dat elke minister van Justitie zich aanstelt als megalomaan van vernieuwing. De rechtsstaat als laboratorium. Terwijl de fundamenten van rechtspreken even belegen zijn als ouwe kaas.

In de skeletstaat die de overheid nastreeft, worden ook rechtbanken op droog brood gezet. Vacatures worden niet ingevuld en aan benoemingen gaat een vaak ondoordringbaar schimmenspel vooraf. Doe er nog de afgebladderde lelijkheid van de behuizing van hoven en rechtbanken bij, en de 21ste eeuw is ver weg.

De impasse lijkt niet te doorbreken in de aftandse cultuur van ons rechtswezen en dan ontstaat een opbod van nieuwlichters. Hervormingen…und kein Ende.

De rechtsstaat is de winkelhaak van de democratie. Die plooi en buig je niet op de experimenteerzucht van een kapitalistische orde. Modernisering hoe meer hoe liever, maar maak van rechters geen middenstand. Om af te raken van het oubollige imago pleiten sommige magistraten voor verzelfstandiging van de rechtbanken. Noem het privatisering. Elke rechtbank moet een beheersplan opstellen met enveloppe voor personeel en werking. De procedures moeten sneller, de dienstbaarheid voor de rechtzoekende groter. Enfin, F1-recht.

Dure woorden die al een halve eeuw circuleren onder magistraten, maar die al die tijd dode letter zijn gebleven. Ik verzet me tegen de voorstelling als zouden rechtbanken een bedrijf zijn. Geprivatiseerde rechtspraak heeft het altijd moeilijk met de toets van objectiviteit.

Nee rechtbanken zijn geen bedrijf. Ze zijn de echokamer van een nationaal geweten, van de staat van beschaving. Prestatiequota zijn lichtzinnige pretenties. Recht is geen kwantitatieve grootheid, het is een epos van de nuance. Ergens zijn rechtbanken ook een soort gebedshuis. Privatiseren doe je in de seksindustrie, niet op de rechtbank.

delen op

2017-09-04T19:11:00+00:00