>Verrassingen
Verrassingen

Door Walter Van Steenbrugge – 09/05/2017 – Uit eigen huis

verrassingen

Sleur is voor mij het ultieme schrikbeeld.

’s Ochtends wil ik de zekerheid hebben dat een breed palet van verrassingen en onverwachte gebeurtenissen mijn pad zullen kruisen.

Leven van het momentum, doordesemd van prikkel en omgewoelde emotie, is het antigif voor de kaalheid van het leven.

Ik prefereer de demarrage boven de surplace, de splijtende dieptepass boven de risicoloze terugspeelbal.

Als raadsman van verschillende Gülen-gelinkte organisaties maak ik nu al negen maanden lang zowat dagelijks zaken mee die ik nauwelijks voor mogelijk hield.

Massale arrestaties, martelingen in de Turkse gevangenissen, het leegplunderen van bankrekeningen van bedrijven, het uitloven van premies voor het vangen van vogelvrijverklaarden, het beklemde me allemaal.

Afgelopen weekend kregen we nog beelden binnen van een maffiaraid in een ondergrondse garage in Maleisië waar een Turkse schooldirecteur gekidnapt werd met het oog op zijn deportatie naar het land van Erdogan.

En een uur geleden voerde ik een skype-gesprek met de vroegere hoofdaanklager van het Openbaar Ministerie te Ankara. De man is zwaar ziek, zijn getuigenis was bloedstollend en maakt me opstandig, vooral nu ook de terugkeer van de doodstraf in Turkije harde realiteit dreigt te worden.

Hoeveel barbarij kan en moet een redelijk mens verdragen?

Nergens wordt Erdogan tot de orde geroepen. Alles aan hem is opruiend en onderbuik. Een zin van Sartre of De Beauvoir hoor je niet uit zijn mond.

De ganse Europese Conventie voor de mensenrechten heeft hij aan flarden gescheurd. De vrijheden, kleurig en keurig gehaakt in de Europese vlag, worden relikwieën.

Een uitvoerende macht zonder rechterlijke controle is een macht die vol gevaren zit en de machthebber een oeverloze vrijgeleide geeft, tot het ontharen van vrouwen toe.

Het zaad voor protest is hier te lande nergens te bespeuren. De academici vervullen hun plicht als intellectuele elite niet. Geen universele verontwaardiging over de lynch-ethiek van de Turkse dictator. Teveel geschrijf met fluweel, er mag al eens bloed op de pen. Ik zie onze rectoren nog geen Turkse vuurhaarden blussen. Wel veel gekissebis in de strijd voor het pluche van het rectoraat, zowel in Gent als in Leuven.

Onverschilligheid en gelatenheid is nu de slechtst mogelijke respons.

Ik mag dan al politiek dakloos zijn, maar de strijd met woorden en met het mensenrechtenverdrag als wapen, maakt de advocatuur tot een mooi métier.

Vanavond moet de klacht van de Maleisische ontvoering bij het Mensenrechtencomité te Genève klaar zijn, al mag de dag nog wat verrassingen brengen …

Walter Van Steenbrugge in Nieuwe Feiten, na het middagjournaal van 9 mei 2017 op Radio 1 (herbeluister).

delen op

Blijft u graag op de hoogte
van onze visie op advocatuur
en de actualiteit?
Geïnteresseerd in lezingen of studiedagen?

schrijf u in op onze nieuwsbrief

Blijft u graag op de hoogte
van onze visie op advocatuur
en de actualiteit?
Geïnteresseerd in lezingen of studiedagen?

schrijf u in op onze nieuwsbrief

2018-06-05T22:00:01+00:00